Lingüibreves

Se aínda lle botas un ollo de cando en vez a esta bitácora, talvez recordes esta anotación, Galego na notaría. Daba conta dun trámite administrativo que se estaba a complicar polo noso empeño de artellalo nun idioma distinto ó habitual. Hoxe volvéronme chamar para concertar a data da sinatura. Publicara aqueloutra anotación o 3 de xullo pasado o cal significa que a xestión demorouse dous meses por mor da lingua. Alguén podería pensar que demandáramo-lo uso do mandarín, do islandés ou do tamazigue mais non. A demora debíase a ter solicitado a escritura en galego, dentro de Galicia e con tódolos interviñentes nados nesta mesma terra. Hai dous meses, a empregada da notaría principiara a conversa en galego e mudara ó castelán polo medio. Hoxe, ben máis simpática e fandangueira, iniciouna en castelán pasar pasar ó galego na metade. A min gustoume máis así.

Como me toca menos de preto, o baleiro resulta máis pequeno. Tamén a repetición, o feito de non se-lo primeiro, resta gravidade ó asunto. Axiña me decato de tal reflexión ir por mal camiño. Trátase do mesmo baleiro, inmenso daquela, hoxe aínda meirande. O 25 de Xullo apagábase Vieiros. Onte canceláronse as rotativas de A Nosa Terra. Queda en versión dixital e diaria, desexamos que por moito tempo.  Podemos consolarnos pensando que segue unha tendencia natural, certa seguramente, pero noutros idiomas aínda non se deu manifestado.

Quenda de fisioterapia. Esta muller usa o castelán. Demostra profesionalidade, boa preparación e atención eficaz e correcta. Na clínica anterior, as linguas alternábanse en función do facultativo. A min tocoume un que manexaba con soltura o idioma propio. Traballaba arreo, pero precipitado, repetitivo e sen concentración. Fica demostrado: a lingua de comunicación nada ten que ver coa habilidade na aplicación dun tratamento fisioterapéutico.

Estou a ler A Estrada, The Road no orixinal, do escritor ianqui Cormac McCarthy. Marabíllame que se poida facer unha película con ese material. Unha cousa é segura: en escenarios non houberon empeñar moito presuposto. Tamén me congratula observa-lo empeño de Kalandraka a través do seu selo Factoría K do cal xa lera Cuspirei sobre as vosas tumbas e Lolita. As editoriais galegas dedicadas á tradución dirixen boa parte das miñas lecturas. A maioría do publicado por Rinoceronte lino sen referencias anteriores das obras ou dos seus autores. Reclameilles as dúas últimas e hoxe atópoas no medio duns paquetes.  Glup! Bulín para emenda-lo torto. Espero que o entendan, un despiste teno calquera.

Los comentarios han sido cerrados para esta nota