Supoño que gañarán o Mundial

Supoño que España gañará este Mundial dentro dunhas horas. Eu alegrareime e pensarei, sobre todo, no meu pai. Supoño tamén que os meus veciños de arriba volverán saír á terraza berrando coma tolos. Supoño que a xente da rúa os saudará tal que fosen amigos íntimos. Supoño que volverán recrearse no ben “que xogamos”, nos goles “que metimos” e na faciana que lles quedou “ós outros”. E volverán cantar aquilo de “yo soy español” e o “Viva España” mentres menean as bandeiras. E eu, entón, xa nos estarei tan contento. Dicía miña filla trala vitoria contra Alemania: “co ben que estabamos e agora rexurde o que estes mantiñan aí dentro e non se atrevían a sacar fóra.” Un triunfo deportivo en boa lide representa o recoñecemento ó traballo ben feito, sobre todo. Pero cando algúns pretenden darlle un significado alén da propia competición, córrese o risco de caer na mitoloxía política e na caspa social. Un amigo comentoume hai pouco: “Como España gañe o Mundial, este País vaise tornar irrespirable.” Espero que nuns días ás bandeiras regresen ós bazares chineses.

Los comentarios han sido cerrados para esta nota