Galego na notaría

Trinta anos de normalización e segue todo do máis anormal. Trámite nunha notaría: solicito a redacción en galego; en principio, sen problema; semanas despois, recibo unha chamada cuxo contido relevante reproduzo:

  • A escritura xa está lista, só quería confirmar que a quere en galego.
  • Si, claro.
  • Para facela en galego, temos que mandala á Xunta para a tradución.
  • Se ten que ser…
  • Non lle importa que a mandemos á Xunta?
  • Por que habería de importarme?
  • Porque ten datos persoais.
  • Pois non, non me importa.
  • Es que nosotros no solemos hacer las escrituras en gallego (curiosa mudanza lingüística no medio da conversa)
  • Va a tardar dos semanas más.
  • Non teño présa.
  • Y están de acuerdo el resto de firmantes?
  • Non llelo preguntei pero eu son quen vos pediu a escritura.
  • Deberían de estar de acuerdo.
  • E para facela en castelán tamén hai que poñerse de acordo?
  • Bueno, yo sólo se lo comento. Entonces, se la mandamos a la Xunta, no?
  • De acordo, moitas gracias.

E agora, a seguir esperando…

Los comentarios han sido cerrados para esta nota